Dzieci wojny! (30/04/13)

Dzieci Marsa, co wiarę w sercu nosicie!

Wam hołdy składają głupców tłumy,

Co prawdy życia waszego nie z’rozumy;

Ból wasz i łzy – upadłego świata odbicie;

Zamglone spojrzenie, melancholijne głosy

Wasze – jak dusz z Piekła przedsionka,

Marzące o krótkim choć śpiewie skowronka.

Cóż widzicie, tam w oddali, gdzie pokosy

Horyzontu są linią? Co wam oczy

Zmęczone, serca zbolałe, utracone

Pokazują w waszym świecie? Porzucone

Pieśni, niechaj aojda stary przytoczy.

Dziecko Marsa! Twoją chwałą śmierć!

Twoim koszmarem n’gorszym życie!

Twoim żalem n’większym bycie!

N’droższe Marsa dziecko! – świeć!