Chwila (31.01.2011)

Wznieś ręce wysoko ku nieba błękicie

Niech spokój ogarnie twarz twą zmęczoną,

Tam w stawie widziałam Wiary odbicie

I twej Nadziei iskrę. Miłości gasną

Twarze zapomniane, co w duszy

Sieją spustoszenie. Czy widziałeś? -

Głosy pytają. - Te zniszczenia po suszy?

Te pustynne łąki? - Zapomniałeś.